مقدمه
وقتی از برنامهریزی شهری صحبت میکنیم، دقیقاً درباره چه چیزی حرف میزنیم؟ آیا منظور فقط تهیه طرح جامع و تفصیلی است؟ یا موضوعاتی مانند کاربری زمین، جمعیت، خدمات شهری، مکانیابی، توسعه پایدار، چشمانداز شهر و برنامهریزی راهبردی هم در همین حوزه قرار میگیرند؟
در واقع، برنامهریزی شهری را نمیتوان به یک نوع طرح یا یک نقشه محدود کرد. شهر یک سیستم پیچیده است که در آن جمعیت، فعالیت، اقتصاد، محیطزیست، شبکه معابر، خدمات و ساختار کالبدی دائماً بر یکدیگر اثر میگذارند. برنامهریز شهری تلاش میکند این روابط را بشناسد، مسائل شهر را تحلیل کند و برای هدایت تغییرات آینده، راهکار و برنامه ارائه دهد.
به همین دلیل، دانشجوی شهرسازی در درسها و پروژههای برنامهریزی شهری با موضوعات متنوعی روبهرو میشود؛ از تحلیل کاربری زمین و مکانیابی گرفته تا برنامهریزی راهبردی، طرحهای توسعه، چشمانداز شهری، توسعه پایدار و مدیریت مخاطرات.
در این مطلب، ابتدا جایگاه برنامهریزی شهری در رشته مهندسی شهرسازی را بررسی میکنیم و بعد سراغ مهمترین موضوعاتی میرویم که معمولاً در پروژههای دانشگاهی و مطالعات شهری با آنها سروکار خواهید داشت.

برنامهریزی شهری چیست؟
به زبان ساده، برنامهریزی شهری یعنی تلاش برای اینکه بدانیم شهر اکنون در چه وضعیتی قرار دارد، چه مشکلات و ظرفیتهایی دارد و برای آینده آن چه باید کرد.
البته پاسخ این سؤال به نوع پروژه بستگی دارد.
گاهی مسئله فقط این است که بدانیم کاربریهای مختلف در سطح شهر چگونه توزیع شدهاند. گاهی قرار است مناسبترین مکان برای یک بیمارستان یا فضای سبز مشخص شود. در یک پروژه دیگر، هدف تدوین چشمانداز و راهبردهای توسعه شهر است و در مطالعهای دیگر، آثار زیستمحیطی یک پروژه یا میزان آسیبپذیری شهر در برابر یک مخاطره بررسی میشود.
بنابراین، برنامهریزی شهری بیشتر از آنکه یک «محصول» باشد، یک فرایند شناخت، تحلیل، تصمیمگیری و ارائه پیشنهاد است.
معمولاً در یک مطالعه برنامهریزی شهری با پرسشهایی مانند اینها مواجه هستیم:
- ساختار فعلی شهر چگونه شکل گرفته است؟
- جمعیت در چه مناطقی متمرکز شده است؟
- خدمات شهری چگونه توزیع شدهاند؟
- چه بخشهایی از شهر با کمبود یا مازاد خدمات مواجهاند؟
- کاربریهای مختلف زمین چه رابطهای با یکدیگر دارند؟
- شهر در چه جهتی در حال گسترش است؟
- چه عواملی میتوانند آینده شهر را تغییر دهند؟
- کدام مناطق برای توسعه مناسبترند؟
- چه تهدیدهایی شهر را در آینده تحت تأثیر قرار میدهند؟
- شهر مطلوب آینده چه ویژگیهایی باید داشته باشد؟
پاسخ به این پرسشهاست که مسیر یک پروژه برنامهریزی شهری را شکل میدهد.

جایگاه برنامهریزی شهری در رشته مهندسی شهرسازی
مهندسی شهرسازی حوزهای میانرشتهای است و دانشجوی آن باید همزمان با ابعاد فضایی، اجتماعی، اقتصادی، محیطی و کالبدی شهر آشنا شود.
برنامهریزی شهری در این میان یکی از حوزههای اصلی شهرسازی است و موضوعاتی مانند برنامهریزی کاربری زمین، طرحهای توسعه شهری، برنامهریزی راهبردی، خدمات شهری، جمعیت، توسعه پایدار و تحلیل فضایی را دربرمیگیرد.
به همین دلیل، دانشجوی برنامهریزی شهری فقط با نقشه سروکار ندارد. بخشی از کار او جمعآوری و تحلیل داده است، بخشی به شناخت نظریهها و رویکردهای برنامهریزی مربوط میشود و بخش دیگر به تبدیل نتایج مطالعات به راهبرد، سیاست و پیشنهاد فضایی اختصاص دارد.
از طرف دیگر، این حوزه ارتباط نزدیکی با GIS، آمار، اقتصاد شهری، جامعهشناسی، محیطزیست، حملونقل و طراحی شهری دارد.
مهمترین موضوعات برنامهریزی شهری کداماند؟
اگر بخواهیم این حوزه گسترده را برای یک دانشجوی شهرسازی قابل فهمتر کنیم، میتوان چند موضوع اصلی را از یکدیگر تفکیک کرد.
| حوزه | سؤال اصلی | نمونه موضوع پروژه |
|---|---|---|
| کاربری زمین | زمینهای شهر چگونه استفاده شدهاند؟ | تحلیل کاربریهای شهری |
| مکانیابی | یک فعالیت در کجا قرار بگیرد؟ | مکانیابی مدرسه یا بیمارستان |
| طرحهای توسعه | شهر چگونه باید توسعه پیدا کند؟ | بررسی طرح جامع یا توسعه شهری |
| برنامهریزی راهبردی | شهر برای رسیدن به آینده مطلوب چه مسیری را طی کند؟ | CDS و برنامه راهبردی |
| چشمانداز | شهر در آینده مطلوب چه ویژگیهایی دارد؟ | چشمانداز 2030 شهرها |
| توسعه پایدار | چگونه میان توسعه و محیطزیست تعادل ایجاد شود؟ | اثر کاربری زمین بر پایداری |
| محیطزیست | توسعه شهری چه پیامدهایی دارد؟ | EIA و ارزیابی اثرات |
| مخاطرات | شهر چگونه در برابر بحرانها آماده شود؟ | زلزله، سونامی و تابآوری |
| فناوری و شهر هوشمند | فناوری چگونه مدیریت شهر را تغییر میدهد؟ | شهر الکترونیک و خدمات هوشمند |
این موضوعات از هم جدا نیستند. برای مثال، وقتی قرار است مسیر توسعه آینده شهر مشخص شود، نمیتوان بدون توجه به کاربری زمین، جمعیت، شبکه دسترسی، محیطزیست و خدمات شهری تصمیم گرفت.

کاربری زمین؛ یکی از پایههای برنامهریزی شهری
اگر قرار باشد فقط یک موضوع را بهعنوان یکی از پایههای مطالعات برنامهریزی شهری انتخاب کنیم، کاربری زمین قطعاً یکی از گزینههای اصلی خواهد بود.
شهر از قطعات و پهنههایی با عملکردهای متفاوت تشکیل شده است؛ مسکونی، تجاری، اداری، آموزشی، درمانی، صنعتی، فضای سبز، فرهنگی، ورزشی و… . اما صرفاً شناخت این کاربریها کافی نیست. مسئله مهمتر این است که بدانیم این کاربریها کجا قرار گرفتهاند، چه میزان فضا به آنها اختصاص یافته و چه رابطهای با یکدیگر دارند.
برای مثال، پراکنش نامناسب مراکز خدماتی ممکن است دسترسی برخی محلهها را کاهش دهد. قرارگیری یک کاربری ناسازگار در مجاورت یک پهنه مسکونی نیز میتواند کیفیت محیط را تحت تأثیر قرار دهد.
در بررسی و تحلیل کاربری زمین در طرحهای توسعه شهری، همین موضوع از منظر مطالعات شهری مورد بررسی قرار گرفته است.
از سوی دیگر، رابطه میان کاربری زمین و توسعه پایدار نیز موضوع مهمی است. الگوی توسعه فشرده یا پراکنده، فاصله میان محل سکونت و فعالیت، دسترسی به خدمات و میزان وابستگی به خودرو همگی میتوانند با نحوه سازماندهی زمین ارتباط داشته باشند. نمونهای از این بحث را میتوان در بررسی و تحلیل تأثیرات کاربری زمین بر توسعه پایدار دنبال کرد.
مکانیابی؛ وقتی مسئله «کجا؟» است
یکی از تفاوتهای مهم میان یک مطالعه عمومی شهری و یک پروژه مکانیابی، تمرکز بر سؤال «مناسبترین مکان کجاست؟» است.
فرض کنید قرار است یک مرکز درمانی جدید در شهر احداث شود. آیا هر زمینی میتواند برای این کار مناسب باشد؟ طبیعتاً خیر.
موقعیت زمین نسبت به جمعیت، شبکه معابر، کاربریهای ناسازگار، مراکز موجود، ظرفیت دسترسی، شرایط محیطی و عوامل دیگر باید بررسی شود.
در پروژههای مکانیابی معمولاً چند معیار به صورت همزمان در نظر گرفته میشوند و در بسیاری از مطالعات از GIS و روشهای تصمیمگیری چندمعیاره برای ترکیب آنها استفاده میشود.
برای آشنایی با این موضوع، مکانیابی کاربریهای شهری؛ نظریهها، معیارها و مدلهای تحلیل نمونه مستقیمی از همین حوزه است.

تفکیک اراضی و ضوابط اجرایی؛ بخش کمتر دیدهشده اما مهم
وقتی درباره برنامهریزی زمین صحبت میکنیم، موضوع فقط تعیین یک پهنه روی نقشه نیست. اجرای پیشنهادهای برنامهریزی نیز به نحوه سازماندهی زمین و ضوابط مربوط به آن وابسته است.
تفکیک اراضی، قطعهبندی، منطقهبندی و ضوابط کاربری زمین از موضوعاتی هستند که در این مرحله اهمیت پیدا میکنند.
در بررسی ضوابط اجرایی کاربری زمین، تفکیک اراضی و مقررات منطقهبندی، این مباحث از منظر ضوابط و فرایندهای اجرایی بررسی شدهاند.
همچنین تفکیک اراضی شهری؛ فرآیندها، ضوابط و الگوهای قطعهبندی زمین مشخصاً بر موضوع تفکیک و سازماندهی قطعات زمین تمرکز دارد.
این مباحث برای دانشجویانی که با پروژههای توسعه شهری یا مطالعات مربوط به زمین سروکار دارند، اهمیت ویژهای دارند؛ چون فاصله میان «پیشنهاد روی نقشه» و «قابلیت اجرای آن» را بهتر نشان میدهند.
برنامهریزی راهبردی شهری؛ شهر قرار است به کجا برسد؟
یکی از مباحثی که در سالهای اخیر در مطالعات شهری اهمیت زیادی پیدا کرده، برنامهریزی راهبردی است.
در این رویکرد، مسئله فقط پیشبینی رشد شهر نیست. ابتدا باید وضعیت موجود را بشناسیم، عوامل مؤثر بر آینده را بررسی کنیم و بعد درباره آینده مطلوب شهر و مسیر رسیدن به آن تصمیم بگیریم.
در اینجا مفاهیمی مانند:
- چشمانداز
- اهداف
- راهبردها
- پیشرانهای تغییر
- سناریوها
- اقدامات اجرایی
- اولویتبندی
اهمیت پیدا میکنند.
یکی از نمونههای شناختهشده در این حوزه، استراتژی توسعه شهر یا CDS است.
در بررسی فرایند و محتوای طرح استراتژی توسعه شهر (CDS) میتوان با ساختار و محتوای این نوع برنامهریزی آشنا شد.
برای دیدن یک نمونه مطالعات موردی نیز تحلیل طرح CDS شهر اتکوینی آفریقای جنوبی تجربه برنامهریزی راهبردی در یک شهر واقعی را بررسی میکند.
سناریونویسی و تحلیل آینده شهر
یکی از مشکلات برنامهریزی شهری این است که آینده را نمیتوان با قطعیت پیشبینی کرد.
ممکن است جمعیت سریعتر از انتظار رشد کند، الگوی اشتغال تغییر کند، یک زیرساخت جدید ساخته شود یا شرایط اقتصادی و محیطی شهر دستخوش تغییر شود. بنابراین برنامهریز باید بتواند چند مسیر احتمالی برای آینده را بررسی کند.
اینجاست که سناریونویسی اهمیت پیدا میکند.
مدلهای برنامهریزی راهبردی و نرمافزار Scenario Wizard نمونهای مرتبط با مدلهای برنامهریزی راهبردی و تحلیل سناریو است.
در کنار سناریونویسی، روشهایی برای شناسایی و تحلیل روابط میان عوامل مؤثر بر آینده نیز وجود دارد. برای نمونه، تحلیل برنامهریزی راهبردی با نرمافزار MICMAC به یکی از روشهای پرکاربرد در این زمینه میپردازد.
چشمانداز شهری؛ تصویری از آینده مطلوب
سناریو با چشمانداز یکی نیست.
سناریوها میتوانند چند آینده احتمالی را توصیف کنند، اما چشمانداز بیشتر به این سؤال پاسخ میدهد که «میخواهیم شهر به چه وضعیتی برسد؟»
به همین دلیل، چشمانداز معمولاً پایهای برای تعیین اهداف و راهبردهای توسعه شهر است.
مطالعه تجربه شهرهای مختلف در این زمینه میتواند بسیار آموزنده باشد. برای مثال، چشمانداز شهر کلن و طرح جامع 2030 نمونهای از بررسی آیندهنگری و برنامه توسعه یک شهر اروپایی است.
از طرف دیگر، ارزیابی و نقد بیانیه چشمانداز بیرمنگام 2026 رویکردی متفاوت دارد و به جای صرفاً معرفی یک چشمانداز، آن را از منظر ارزیابی و نقد بررسی میکند.
در برخی شهرها نیز اقتصاد به عنوان یکی از محورهای اصلی آیندهنگری مطرح میشود. چشمانداز اقتصادی ابوظبی 2030 نمونهای برای بررسی این ارتباط است.

برنامهریزی شهری و توسعه پایدار
رشد شهر اگر بدون توجه به ظرفیتهای محیطی اتفاق بیفتد، میتواند هزینههای زیادی برای شهر ایجاد کند.
گسترش بیرویه، افزایش وابستگی به خودرو، کاهش فضاهای باز، فشار بر منابع طبیعی و افزایش آلودگی تنها بخشی از پیامدهایی هستند که در بحث توسعه شهری مطرح میشوند.
به همین دلیل، در برنامهریزی شهری امروز، مفهوم توسعه پایدار اهمیت زیادی دارد.
در این نگاه، مسئله فقط این نیست که شهر چقدر رشد کند؛ بلکه باید پرسید این رشد چگونه، در کجا و با چه پیامدی اتفاق میافتد.
ارتباط کاربری زمین با توسعه پایدار نیز دقیقاً از همین منظر قابل بررسی است؛ موضوعی که در پاورپوینت بررسی تأثیرات کاربری زمین بر توسعه پایدار به آن پرداخته شده است.
ارزیابی اثرات توسعه و محیطزیست
گاهی یک پروژه شهری یا توسعهای میتواند پیامدهایی داشته باشد که در زمان طراحی آن بهسادگی دیده نمیشوند.
برای مثال، احداث یک مجموعه صنعتی، توسعه یک شهر جدید یا اجرای یک پروژه بزرگ زیرساختی ممکن است بر آب، خاک، پوشش گیاهی، آلودگی هوا، ترافیک یا سکونتگاههای اطراف اثر بگذارد.
ارزیابی اثرات زیستمحیطی (EIA) یکی از ابزارهایی است که برای شناخت و ارزیابی چنین پیامدهایی مورد استفاده قرار میگیرد.
در ارزیابی اثرات توسعه بر محیطزیست؛ مطالعه موردی شهرک صنعتی ۲ اردبیل و شهر جدید پردیس میتوان نمونهای از این نوع مطالعه را مشاهده کرد.
از طرف دیگر، ارتباط میان شهرنشینی، برنامهریزی زمین و محیطزیست در بازتابهای برنامهریزی کاربری زمین در محیطزیست و تحلیل اثرات شهرنشینی دنبال شده است.
شهر هوشمند؛ وقتی فناوری وارد برنامهریزی شهری میشود
برنامهریزی شهری امروز دیگر محدود به نقشهها و اسناد کاغذی نیست.
دادههای شهری، سامانههای اطلاعاتی، خدمات دیجیتال، حملونقل هوشمند و زیرساختهای ارتباطی، شیوه مدیریت و برنامهریزی شهرها را تغییر دادهاند.
البته شهر هوشمند صرفاً به معنای استفاده از فناوری نیست. موضوعاتی مانند کیفیت خدمات، حکمرانی، دسترسی شهروندان به اطلاعات، مدیریت منابع و افزایش کارایی سیستمهای شهری نیز در این مفهوم قرار میگیرند.
برای نمونه، بررسی شهر مادرید؛ شهر الکترونیک، مترو و فرودگاه مادرید بخشی از تجربه این شهر در زمینه زیرساخت و فناوری شهری را بررسی میکند.
برنامهریزی شهری در برابر مخاطرات طبیعی
شهرها فقط با مسائل مربوط به رشد و توسعه مواجه نیستند. گاهی یک رخداد طبیعی میتواند در مدت کوتاهی ساختار شهر را تحت تأثیر قرار دهد.
زلزله یکی از مهمترین نمونههاست. تجربه زلزلههای مختلف نشان داده است که شدت خسارت فقط به بزرگی زلزله وابسته نیست؛ بلکه عواملی مانند کیفیت ساختمانها، تراکم جمعیت، وضعیت شبکه معابر، دسترسی به خدمات امدادی و نحوه استقرار فعالیتها نیز اهمیت دارند.
بررسی و مقایسه زلزلههای طبس و رودبار–منجیل میتواند برای آشنایی با پیامدهای شهری دو نمونه مهم از زلزلههای ایران مورد استفاده قرار گیرد.
در مناطق ساحلی نیز مخاطراتی مانند سونامی میتوانند اهمیت زیادی پیدا کنند. بررسی و تحلیل سونامی؛ شناخت پدیده، علل وقوع و راهکارهای مقابله نمونهای مرتبط با این موضوع است.
در نهایت، این مطالعات ما را به مفهوم تابآوری شهری میرسانند؛ یعنی اینکه شهر تا چه اندازه میتواند در برابر یک شوک مقاومت کند، عملکردهای اصلی خود را حفظ کند و پس از بحران به شرایط پایدار بازگردد.

یک پروژه برنامهریزی شهری از کجا شروع میشود؟
یکی از پرسشهای رایج دانشجویان این است که وقتی موضوع یک پروژه برنامهریزی شهری مشخص شد، از کجا باید شروع کنیم؟
پاسخ بستگی به موضوع پروژه دارد، اما یک مسیر کلی میتواند از شناخت شروع شود و به پیشنهاد و ارزیابی برسد.
| مرحله | سؤال اصلی | خروجی احتمالی |
| شناخت | شهر یا محدوده اکنون چه وضعیتی دارد؟ | دادهها و شناخت وضعیت موجود |
| تحلیل | چه الگوها و روابطی در محدوده دیده میشود؟ | نقشهها و تحلیلهای تخصصی |
| مسئلهیابی | مهمترین مشکلات و ظرفیتها کداماند؟ | فهرست مسائل، فرصتها و محدودیتها |
| تحلیل عوامل مؤثر | چه عواملی آینده محدوده را شکل میدهند؟ | عوامل کلیدی و پیشرانها |
| هدفگذاری | چه وضعیتی مطلوب است؟ | اهداف و در صورت نیاز چشمانداز |
| سناریونویسی | چه آیندههایی ممکن است شکل بگیرد؟ | سناریوهای توسعه |
| راهبرد | برای رسیدن به وضعیت مطلوب چه باید کرد؟ | راهبردها و سیاستها |
| پیشنهاد فضایی | این راهبردها در فضا چگونه اجرا شوند؟ | الگوی فضایی و پیشنهادهای کاربری |
| برنامه اقدام | چه کسی، چه کاری و در چه زمانی انجام دهد؟ | اقدامات و اولویتهای اجرایی |
| ارزیابی | آیا برنامه به اهداف خود میرسد؟ | شاخصهای پایش و ارزیابی |
البته این جدول را نباید به عنوان یک دستورالعمل ثابت برای همه پروژهها در نظر گرفت. برای مثال، یک پروژه مکانیابی مسیر متفاوتی نسبت به یک طرح راهبردی شهری خواهد داشت. در یک پروژه دانشگاهی نیز ممکن است تنها بخشی از این مراحل مورد نیاز باشد.
چه موضوعاتی برای پروژه برنامهریزی شهری مناسباند؟

یکی از مزیتهای برنامهریزی شهری، تنوع بالای موضوعات آن است. بنابراین اگر دانشجوی شهرسازی هستید، انتخاب موضوع فقط به طرح جامع و تفصیلی محدود نمیشود.
کاربری و زمین
- تحلیل کاربری زمین
- بررسی تغییرات کاربری
- تحلیل سازگاری کاربریها
- بررسی سرانههای شهری
- مکانیابی کاربریهای خدماتی
- تفکیک اراضی
- منطقهبندی
- بررسی الگوی توسعه کالبدی شهر
برنامهریزی راهبردی
- تدوین چشمانداز شهری
- تحلیل CDS
- شناسایی پیشرانهای توسعه
- تحلیل راهبردی شهر
- سناریونویسی
- تحلیل عوامل کلیدی با MICMAC
- مقایسه تجارب برنامهریزی شهرهای مختلف
محیطزیست و توسعه پایدار
- رابطه کاربری زمین و توسعه پایدار
- ارزیابی اثرات زیستمحیطی
- اثرات گسترش شهرنشینی
- ظرفیت محیطی توسعه
- برنامهریزی شهری و تغییرات اقلیمی
مخاطرات
- آسیبپذیری شهری در برابر زلزله
- تابآوری شهری
- برنامهریزی پس از بحران
- مخاطرات ساحلی
- آمادگی شهر در برابر سونامی
مطالعات موردی
مطالعه یک شهر مشخص نیز میتواند موضوع بسیار مناسبی برای پروژه باشد. مادرید، کلن، بیرمنگام و ابوظبی نمونههایی هستند که میتوان از طریق آنها یک مفهوم برنامهریزی را در یک تجربه واقعی بررسی کرد.

برای انجام پروژه برنامهریزی شهری چه مهارتهایی لازم است؟
برای انجام یک پروژه خوب، صرفاً داشتن اطلاعات نظری کافی نیست. برنامهریز شهری باید بتواند اطلاعات مختلف را جمعآوری، دستهبندی و تحلیل کند و در نهایت از آنها برای پاسخ به مسئله پروژه استفاده کند.
مهمترین مهارتها عبارتاند از:
روش تحقیق و جمعآوری داده:
شناخت منابع، پرسشنامه، مطالعات اسنادی و روشهای گردآوری اطلاعات.
تحلیل فضایی:
شناخت الگوهای مکانی و ارتباط میان پدیدههای شهری.
GIS:
برای تهیه، مدیریت و تحلیل دادههای مکانی.
آمار و تحلیل داده:
برای بررسی جمعیت، شاخصهای اجتماعی و اقتصادی و دادههای حاصل از مطالعات میدانی.
برنامهریزی راهبردی:
برای تبدیل یافتههای مطالعات به اهداف، راهبردها و اقدامات.
تحلیل کاربری زمین:
برای شناخت ساختار فضایی شهر و نحوه توزیع فعالیتها.
گزارشنویسی و ارائه:
چون نتیجه یک مطالعه خوب باید بتواند به شکل واضح در قالب گزارش، نقشه، جدول و نمودار ارائه شود.
جمعبندی
برنامهریزی شهری را نمیتوان فقط با یک تعریف کوتاه توضیح داد. این حوزه مجموعهای از روشها و موضوعاتی است که از شناخت ساختار شهر و تحلیل کاربری زمین شروع میشود و میتواند تا مکانیابی، برنامهریزی راهبردی، چشمانداز، توسعه پایدار، ارزیابی محیطزیستی و مدیریت مخاطرات ادامه پیدا کند.
نکته مهم برای دانشجوی شهرسازی این است که این موضوعات را جدا از یکدیگر نبیند. برای مثال، وقتی درباره توسعه آینده یک شهر صحبت میکنیم، نمیتوان کاربری زمین، جمعیت، دسترسی، محیطزیست و ظرفیتهای اقتصادی آن را نادیده گرفت.
به همین دلیل، یک پروژه خوب برنامهریزی شهری معمولاً فقط مجموعهای از متن و نقشه نیست؛ بلکه باید بتواند یک مسیر منطقی را طی کند:
شناخت → تحلیل → مسئلهیابی → هدفگذاری → راهبرد → پیشنهاد فضایی → برنامه اقدام → ارزیابی
اگر برای درسهای شهرسازی به دنبال نمونه، موضوع یا فایل آماده هستید، در دستهبندی برنامهریزی شهری UMLab مجموعهای از پروژهها و پاورپوینتهای مرتبط با کاربری زمین، مکانیابی، برنامهریزی راهبردی، CDS، چشمانداز شهری، توسعه پایدار، محیطزیست، مخاطرات و مطالعات موردی شهرهای مختلف قرار گرفته است.
همچنین برای مشاهده محصولات رشته مهندسی شهرسازی در دروس و فیلدهای مختلف می توانید به صفحه محصولات سایت مراجعه کنید.

